Aziz Mahmud Hüdai Hazretleri ve Mutluluğa Giden Yol

[münteha]

Efendim madem düstûrumuz "iyilikler denize atılmasın...iylikler.net'e yazılsın" ben de çok etkilendiğim bu mutluluğa giden yolu sizlerle paylaşayım...Nasıl anlatsam, nerden başlasam diye düşünüyorum,düşünüyorum ve öyleyse varım diyorum:rolleyes:Neyse efendim bendeniz Adıyaman'da üniversite öğrencisiyim ve 3 yıldır da hep aynı firmayla gelip gidiyorum İstanbul'a...Yine böyle rutin gelip gitmelerden birinde otobüs biletimde bir problem oldu.3 defa koltuk numaram değişti.Sonuncusunda ise beni 3 çocuklu bir bayanın yanına verdiler. Gözlerime inanamadım hepsi birbirinden masum üç tane küçücük çocuk bana bakıyor ve "Anne!!! Biz nerede uyuyacağız " diyor hep bir ağızdan...Çok hüzünlendim, dayanamadım koltuk numaramın değiştirilmesini söyledim.Allahtan onlar da insafa geldiler de değiştirdiler...Yanıma beş altı dakika sonra genç bir bayan oturdu.Yüzü o kadar temiz ve mütebessimdiki her dakika hasbihal etmek istiyordum. İşte asıl olay örgüsü buradan sonra başlıyor..Biliyorum merak etmeye başladınız belki sıkıldınız da ama bu mutluluğa giden yol sonuçta...Mutluluğa da kolay ulaşılmadığına göre...Efendim nerde kalmıştık hmm? Kendisi Adıyaman'ın ilçelerinden birinde Kur'an Kursu hocalığı yapıyormuş ve çok sıkıntı çekmiş.Çamaşır makinesi yok, televizyon yok vs. diyorum çünkü bayağı eksikleri olan bir evde üç kişi yaşamaya çalışıyorlarmış.Öğrencilerini çok sevdiğini fakat ailesinden uzakta bu şartlar altında görev yapmanın kendisini çok yıprattığını ve bu yüzden memleketine gitmek için tayin istediğini söyledi.Ama konuşurkenki teslimiyeti, yüzündeki ifade aman Yarabbim öyle içten ve samimiydiki dinlerken gözlerimin ıslanışına engel olamadım...Bayağı muhabbet ettikten sonra söz tabiki de İstanbul'a geldi...Onca sözden sonra İstanbul'a dokundurmadan geçmek, olur şey değil...Seneler öncesinde gelmek nasip olmuş İstanbul'a. Üsküdar'daki Aziz Mahmud Hüdai Hazretleri'nin Türbesin de bir Fatihâ okumanın lezzetinden bahsetti uzun uzun...Ve benden Aziz Mahmud Hüdai Hazretleri'nin Türbesine gidip kendisi için dua etmemi istedi. Tabi ben de hay hay, elbette dedim,sana haber veririm.Telefon numarasını aldım. O memleketine gitmek üzre Ankara'da indi.Ben ise yoluma devam ettim...İstanbul'a vardım çok şükür, evde bir sürpriz beni bekliyormuş...Annemler hazır ve nazır, İstanbul Kültür A.Ş'nin organize ettiği Üsküdar gezisine gitmek için beni bekliyorlar..Bavulumu attığım gibi çıktık evden, birlikte yola koyulduk...Hocamız Dursun Gürlek ile gezimiz çok naif bir şekilde ilerliyordu. İstikamet Aziz Mahmud Hüdai Hazretleri'nin Türbesi'ni gösteriyordu...Ayaklarım titreye titreye çıktım yokuştan..Tabi hadiseyi anlattım annemlere o vakte kadar bihaberlerdi, onlar da şaşkınlıklarını gizleyemediler...Hep beraber açtık ellerimizi, tek yürek olduk, dua ettik ,ettik, ettik...Çok değil 3 gün sonra telefonuma bir mesaj geldi.."Tayinim memleketime çıktı,yarın gidiyorum." İşte mutluluğa giden yol buydu, duaydı. iyilikler.net'e yazıldı,denize atılmadı.Rabbim bunaldığımız, hayattan sıkıldığımız, omuzlarımızdaki yükü artık taşıyamayacağımızı sandığımız anlarda her dem gölgesinde soluklanmayı nasip etsin inşallah...Dualarımızı Dergah-ı İzzetin'de kabul olunan dualardan kılsın... Niyetlerimizi halis, amellerimizi salih eylesin..Muhabbetle...

[iyilikçi]

amin amin.. okurken bile insan mutlu oluyor. allah razı olsun. inş yolunuz üsküdara düşerse benim içinde dua edin.. iyilik olsun diye

[münteha]

Eyvallah, cümlemizden inşallah..Tabiki başım üstüne, yolum düşerse mutlaka...